*محیط‌زیست مازندران نیازمند عبور از مدیریت مقطعی و حرکت به‌سوی حکمرانی پایدار است*
*این حقوقدان و فعال مدنی با اشاره به چالش‌های محیط‌زیستی استان اظهار کرد: بحران میانکاله، وضعیت تالاب‌ها، معضل پسماند در تنکابن، آلودگی سواحل رامسر و فشار بر جنگل‌های هیرکانی، ضرورت بازنگری در نظام مدیریت و حفاظت از سرمایه‌های طبیعی مازندران را دوچندان کرده است. وی با تأکید بر ضرورت بازنگری در سیاست‌های محیط‌زیستی استان اظهار کرد: تعارض میان توسعه اقتصادی و حفاظت از منابع طبیعی، بیش از آنکه ناشی از ماهیت توسعه باشد، نتیجه ضعف در نظام تصمیم‌گیری، ارزیابی، نظارت و مدیریت یکپارچه منابع است*.
به گزارش هرازنیوز، مجید قاسم‌کردی، حقوقدان و فعال مدنی، به مناسبت روز مازندران و در تشریح مهم‌ترین دغدغه‌های محیط‌زیستی استان اظهار کرد: مازندران از ظرفیت‌های کم‌نظیر طبیعی برخوردار است و جنگل‌های هیرکانی، تالاب‌ها، رودخانه‌ها، اراضی کشاورزی و سواحل دریای خزر، بخشی از سرمایه‌های راهبردی کشور محسوب می‌شوند. حفاظت از این سرمایه‌ها صرفاً یک موضوع زیست‌محیطی نیست، بلکه با حقوق عمومی، سلامت جامعه و منافع نسل‌های آینده ارتباط مستقیم دارد.
وی افزود: به اعتقاد من، مسئله محیط‌زیست مازندران را نباید به چند مشکل پراکنده تقلیل داد. تعارض میان توسعه اقتصادی و حفاظت از طبیعت، در بسیاری از موارد ناشی از ضعف در تصمیم‌گیری، ارزیابی اثرات محیط‌زیستی، نظارت و مدیریت یکپارچه منابع است. توسعه زمانی پایدار خواهد بود که ظرفیت اکولوژیک سرزمین و حقوق نسل‌های آینده در آن لحاظ شود.
*میانکاله و تالاب‌ها؛ ضرورت حفاظت فراتر از اقدامات مقطعی*
قاسم‌کردی با اشاره به اهمیت میانکاله و تالاب‌های استان اظهار کرد: میانکاله، خلیج گرگان و تالاب‌هایی مانند فریدونکنار، سرخرود و لپوی زاغمرز، نقش مهمی در حفظ تنوع زیستی و تعادل اکولوژیک منطقه دارند. کاهش منابع آبی، تغییرات اقلیمی، ورود آلاینده‌ها و فشار فعالیت‌های انسانی، ضرورت مدیریت علمی این زیست‌بوم‌ها را افزایش داده است.
وی تصریح کرد: حفاظت از این مناطق باید مبتنی بر تأمین حقابه زیست‌محیطی، کنترل منابع آلاینده، پایش مستمر و مشارکت جوامع محلی باشد. همچنین هرگونه مداخله و اجرای طرح اقتصادی در محدوده‌های حساس، باید با ارزیابی مستقل و رعایت ضوابط قانونی صورت گیرد.
*پسماند و آلودگی سواحل؛ از تنکابن تا رامسر*
این فعال مدنی با اشاره به چالش مدیریت پسماند در غرب استان بیان کرد: وضعیت دفن و دپوی زباله در تنکابن، به‌ویژه موضوع سایت پرده‌سر، و همچنین نگرانی‌های مربوط به رهاسازی پسماند در سواحل و محدوده دریایی رامسر، از جمله مسائل مهمی هستند که باید با نگاه منطقه‌ای و تخصصی بررسی شوند.
وی افزود: موضوع صرفاً جمع‌آوری زباله نیست؛ بلکه مدیریت شیرابه، جلوگیری از آلودگی آب و خاک، تعیین تکلیف پسماندهای انباشته و پایش آثار زیست‌محیطی محل‌های دفع نیز اهمیت دارد. در رامسر نیز شناسایی منابع آلاینده، پاک‌سازی مستمر سواحل و جلوگیری از ورود پسماند به دریا‌و جنگل باید در اولویت قرار گیرد.
قاسم‌کردی تأکید کرد: راه‌حل پایدار این معضل، کاهش تولید پسماند، تفکیک از مبدأ، توسعه بازیافت و پردازش استاندارد و دفع بهداشتی است. همچنین باید اثر جمعیت شناور و گردشگری فصلی بر ظرفیت خدمات شهری و محیط‌زیست استان در برنامه‌ریزی‌ها لحاظ شود.
*جنگل‌های هیرکانی و دریای خزر؛ سرمایه‌هایی نیازمند صیانت*
وی با اشاره به وضعیت جنگل‌های هیرکانی اظهار کرد: تغییر کاربری اراضی، ساخت‌وسازهای غیرمجاز، تخریب زیستگاه‌ها و آتش‌سوزی، از جمله تهدیدهایی هستند که ضرورت تقویت نظارت و اقدامات پیشگیرانه را نشان می‌دهند. جنگل‌های هیرکانی صرفاً منابع اقتصادی نیستند، بلکه در حفاظت از خاک، تنظیم اقلیم و پایداری منابع آب نقش بنیادین دارند.
این حقوقدان همچنین با اشاره به وضعیت دریای خزر گفت: پسروی آب، ورود فاضلاب و آلاینده‌ها، فشار بر ذخایر زیستی و تهدید گونه‌هایی مانند فوک خزری، ضرورت توجه جدی‌تر به مدیریت زیست‌محیطی سواحل و منابع دریایی را نشان می‌دهد. کنترل آلودگی رودخانه‌ها و توسعه زیرساخت‌های تصفیه فاضلاب نیز باید در همین چارچوب دنبال شود؛ چراکه سلامت رودخانه‌ها و تالاب‌ها مستقیماً با وضعیت دریای خزر ارتباط دارد.