رسوایی در آکادمی گوگوش

شبکه‏ ی تلویزیونی «من و تو »، از 28 اکتبر مقارن با 6 آبان 1389 برنامه ‏های خود را بر روی ماهواره‏ ی هاتبرد شروع و با ارایه برنامه‏های تفریحی و سرگرمی با جهت‏گیری خلاف شئونات اخلاقی و بومی مردم ایران عملاً مکمل شبکه ‏هایی همچون «فارسی وان» است. این شبکه متعلق به شرکت تلویزیونی مرجان است و از بریتانیا پخش می‏شود.

نکته‏ی ابتدایی انتخاب اسم برای این شبکه است، دست‏اندرکاران آن با انتخاب اسم «من و تو» عملاً خواستار تعامل و ارتباط با مردم ایران هستند و سیاست خود را پخش فیلم، سریال، اخبار و گزارش‏های متنوع قرار داده‏اند.

باید دقت داشت که مخاطب هدف این شبکه، «مادران و زنان» جامعه ‏ی ایران است و در این راستا سعی شده با چاشنی‏ هایی از جمله آشپزی، طنز و حتی رقص به جذب مخاطب هدف خود بپردازند. استفاده از خوانندگان خارج‏نشین و کپی‏برداری از برنامه‏های شبکه‏ های انگلستان دیگر استراتژی این شبکه است.

این شبکه با رویکردی کاملاً ضد ایرانی حتی در تیتر یک اخبار سایت خود، خبری را با عنوان «پشتیبانی جمهوری‏خواهان از حمله نظامی به ایران» آورده که کاملا دست‏های چدنی از پشت دستکش مخملین آن را هویدا می‏کند.

اگرچه سایر بخش‏های این شبکه رویکردی سرگرم کننده دارند، اما اهداف آن کاملاً مغایر با فلسفه‏ی نظام اسلامی که توجه به تعالی زندگی انسان بر اساس تعلیمات دین مبین اسلام است می‏باشد و دقیقاً رویکردی اومانیستی و مادی‏محور را دنبال می‏کند.

نکته‏ ی آخر این که رویکرد شبکه‏ی «من و تو1» را علیرغم همه‏ ی تحلیل‏ها باید در جایی دیگر جستجو کرد. جایی که سال‏هاست، فیلم‏های سینمایی درصدد هستند آن را به جامعه ایرانی تزریق کنند و آن نیز القای سبک زندگی غربی است که در محتوای تمام برنامه ‏های این شبکه مشاهده می‏شود؛ البته به نظر هدف اصلی این شبکه می‏باشد. تغییر رفتار و سبک زندگی و الگوی رفتاری که بیشتر زنان جامعه ایرانی را هدف قرار داده و نشان می‏دهد که هدف‏‏گزاری مسؤولان این شبکه کدام قشر از جامعه ایرانی را نشانه گرفته است.

* مدیر شبکه‏ی «من‌ و تو1»

عمده برنامه‏ های این شبکه به تهیه‏ کنندگی مرجان عباسی و کیوان عباسی پخش می‏شود. کیوان عباسی پیش از این مدیر و پایه‏گذار سایت اینترنتی «ببین تی‏وی» با سرمایه ‏گذاری یک آمریکایی، در ماه ژوییه 2006(م) بود که در زمینه پخش ویدیو و فیلم‏های کوتاه که معمولاً به ایران مربوط بود. وی سابقه همکاری با تلویزیون‏های مختلف در آمریکا، مثل «آزادی» و «تپش» را دارد. سایت اینترنتی «ببین تی‏وی» در سال 2008 به دلیل رویکرد غیراخلاقی و غیر دینی خود به دستور مقام قضایی در ایران فیلتر شد…

*برنامه‏ های شبکه‏ی «من و تو1»

– بفرمایید شام

«بفرمایید شام» یکی از برنامه‏ های تلویزیون «من و تو» می‏باشد، امتیاز آن از شرکت «ITV GLOBAL» انگلستان خریداری شده. در این برنامه 4 فرد عادی دعوت می‏شوند که هر کدام برای یک شب آشپزی کنند و رقابت شروع می‏شود. هر شب یک نفر میزبان است و باید برای 3نفر دیگر آشپزی کند، در هرشب 3نفر میهمان به میزبان به صورت کاملاً مخفیانه امتیاز می‏دهند تا اینکه شب آخر فردی که بیشترین امتیاز را کسب کرده برنده 1000 پوند خواهد شد.

این برنامه با هدایت صدای یک نفر که نقش راوی را ایفا می‏کند آغاز می‏شود و این فرد در طول برنامه اشکالات شرکت ‏کنندگان را به صورت تمسخرآمیز بیان می‏کنند. جالب این جاست که در این برنامه هر شب شروع سفره غذا با سرو مشروب است و اگر احیاناً فردی تمایلی به خوردن مشروب نداشته باشد به صورتی کاملاً زیرکانه از سوی راوی تخریب می‌شود.

نکته‏ ی مهم این برنامه ،آشناسازی بیننده با زندگی ایرانیان ساکن انگلستان، خلقیات آنان و شاید بتوان گفت، ایجاد تصویری از یک زندگی خوب و عادی در میان آنان است که به شکلی غیرمستقیم، با ذهنیت قبلی بسیاری از ایرانیان مبنی بر زندگی سخت در غربت، به مبارزه بر می‏خیزد.

نکته‏ی مهم دیگر این که هدف عمده ‏ی این برنامه عادی‏‏ سازی روابط میان افراد مرد و زن است و شر کت‏ کنندگان در این برنامه عموماً از تعریف مسایل و رفتارهای غیرمتعارف خود ابا ندارند.

– سالی تاک «Sali Talk»

یک برنامه تاک‏شو با با سرک کشیدن به گوشه و کنار جهان موارد جالب و بعضاً عجیب را از اینترنت جستجو کرده و برای مخاطبان پخش می‏کند. این برنامه که در اشکال مختلف پخش می‏شود حتی خوانندگان لس‏آ نجلسی را نیز به تمسخر کشانده و هر هفته بدترین ویدیوها و آهنگ‏های آنان را به انتخاب ببیندگان معرفی می‏کند. آموزش زبان فارسی به کارگردان این برنامه که یک انگلیسی می‏باشد از نکات دیدنی این بخش است. این برنامه معمولاً در انتخاب سوژه‏ها نیز به تمسخر فرهنگ و آداب و رسوم مردم ایران پرداخته و اکثر اوقات نیز به تمسخر دکتر احمدی‏نژاد رییس جمهور کشور می‏پردازد.

اتاق خبر

«اتاق خبر» تنها برنامه ‏ای در این شبکه است که به صورت مستقیم به سیاست می‏پردازد و می‏توان در آن ردپایی از سیاست‏های خصمانه دولت انگلیس و سایر دول غربی را مشاهده کرد. در این برنامه که به شیوه‏ای متفاوت اجرا می‏شود، گویندگان خبر به شکلی غیررسمی بر پشت مانیتورهای خود مستقر هستند و همگی به صورت هماهنگ بخشی از یک خبر را می‏خوانند. رویکرد این خبرها نیز اکثراً به سمت مسایل داخلی با رویکردی کاملاً یک‏طرفه و با هماهنگی سیاست‏های دول غربی مبنی بر ایران‏هراسی می‏باشد.

حمایت از فتنه سبز نیز یکی از محورهای ثابت این برنامه خبری می‏باشد، بعد از جریانات 25بهمن 1389 رویکرد این بخش خبری کاملاً در خدمت روحیه دادن به فتنه‏ گران و مخابره اخبار و اطلاعات دروغ می‏باشد.

– من وتو+

«من و تو+» یک برنامه ‏‏ای مجری محور است با دو مجری زن و مرد که به صورت گروهی اجرا می‏شود و بر پایه‏ ی مصاحبه با هنرمندان و عناصر فرهنگی و اجتماعی به تولید برنامه می‏پردازد. نگاه این برنامه معرفی افراد فعال در حوزه ‏های هنری و فرهنگی و اجتماعی است و تمرکز آن بر روی تبلیغ ایران باستان و معرفی پادشاهان قدیم ایران است.

– پخش فیلم‏های تهمینه میلانی

پخش فیلم‏های خاص از سیاست‏های این برنامه است به نحوی که از چند ماه گذشته پخش فیلم‏های «تهمینه میلانی» از این شبکه شروع شده است و هر هفته جمعه شب‏ها یکی از فیلم‏های این فیلمساز فمینیست رأس ساعت 8شب پخش می‏شود و در آخر همان شب تکرار می‏شود و روز بعد در ساعت 8شب که بهترین زمان پخش یک برنامه ‏ی تلویزیونی است، به پخش پشت صحنه‏ ی فیلم پخش شده در روز قبل می‏پردازد و با بازیگران و عوامل فیلم خصوصاً تهمینه میلانی مصاحبه می‏شود.

جنس مصاحبه ‏های پخش شده با خانم کارگردان نشان می‏دهد که این برنامه‏ ها در سال جاری به صورت اختصاصی برای این شبکه ضبط شده و این نشان از همکاری این کارگردان با شبکه‏ ی مذکور دارد و البته وی نیز بدون پرده‏پوشی تمام نیات خود را در ساخت فیلم بازگو می‏کند و اکثر مواقع نیز با سیاه‏ نمایی از اوضاع زنان در ایران و جامعه ایرانی به نقد یک‏طرفه می‏پردازد تا آثار خود را تأیید نماید. پخش پشت صحنه‏ ی این فیلم‏ها و روابط غیرمتعارف بازیگران و عوامل فیلم که بعضاً بدون حجاب اسلامی ظاهر می‏شوند، بیشتر برای حساسیت ‏زدایی از احکام شرعی مثل حجاب می‏باشد.

– آفساید

برنامه‏ ی «آفساید» یک مجله ‏ی هفتگی ورزشی است که اتفاقات و رویدادهای هفته به هفته‏ ی فوتبال ایران را مرور می‏کند و سعی دارد مسایل را به صورت موشکافانه بررسی کند. اما این برنامه که قصد دارد با نگاهی شبیه برنامه‏ ی نود حرکت کند به نقاط ضعف فوتبال ایران می‏پردازد، سعی دارد که نشان دهد فوتبال ایران را عده ‏ای فرصت‏ طلب که وابسته به نهادهای نظامی هستند نشان دهد. تمسخر مدیران ورزش ایران نیز در این برنامه رایج است.

– ترویج اباحی‏گری و بی‏بند و باری در قالب برنامه «شیمی» و تبلیغات همه جانبه خواننده لس آنجلسی با عنوان برنامه «آکادمی موسیقی …» از دیگر اهداف مدیران این شبکه است.

– در برنامه ‏هایی چون «زرشک» که در ظاهر به آموزش آشپزی فوری برای کارمندان می‏پردازد و «گارد ساحلی»که روایت‏گر نجات شناگران و گردشگران در ساحل است نیز سازندگان در صدد عادی جلوه‏ دادن مصرف مشروبات الکلی و از بین بردن قبح حیا در خانواده ‏ها هستند.

چند نکته در خصوص شبکه من و تو قابل اشاره است:

در خصوص گروه هدف این رسانه دو نکته وجود دارد: یک نگاه معتقد است مخاطب هدف این شبکه مادران و زنان جامعه است و برای اثبات نگاه خود، به وجود و محبوبیت برنامه‏ هایی با چاشنی‏ های مختلف از جمله آشپزی، طنز و حتی رقص اشاره دارد. اما نگاه دیگر، غیر از زنان، بیشتر معتقد به توجه خاص شبکه به افراد دوره‏ های سنی نوجوان و جوان است.

در بیشتر برنامه‏ های شبکه‏ ی من و تو ناخودآگاه این نگاه القا می‏شود که «زندگی می‏تواند لذت بخش‏تر از آنی که هست باشد» و این نکته‏ ی کلیدی و نهفته این برنامه‏ هاست. شاید به نوعی تمرکز خاص این شبکه بر مسایل تفریحی و سرگرمی، ناخودآگاه و طبیعتاً این چاشنی را به محتوای برنامه‏ ها بدهد، اما در حقیقت سرخوشی و سرزندگی‏ای که در زندگی ایرانیان خارج از کشور نشان داده می‏شود، به نوعی متفاوت با بسیاری از برنامه‏ های کانال‏های ماهواره‏ای دیگر است. جنبش و سرخوشی کاذب جوانان لندن‏ نشین و تلاشی که برای شاد بودن، راحت بودن و رسیدن به موفقیت از خود نشان می‏دهند، عنصر بسیار تأثیرگذاری در جذبیت و محبوبیت این شبکه برای جوانان است.

در ماه‏های گذشته، شبکه‏ های پارسی زبان ماهواره‏ای در بخش تفریحات و سرگرمی، رشد کمی و کیفی گسترده‏ای را در خود ایجاد کرده ‏است. تنها در یک مورد، حضور کانال «فارسی‏وان» و ابتکار آن در جهت پخش سریال‏های عاشقانه با دوبله فارسی، سبب شد که تقریباً نه تنها اغلب شبکه‏ های سرگرم کننده پارسی‏زبان به پخش سریال روی آورند، بلکه تلاش کنند تا با دوبله آنها، مخاطبان بیشتری را نیز به خود جلب نمایند. این امر برای یکی از شبکه ‏های عربی نیز اتفاق افتاد (البته نه با دوبله، بلکه با زیرنویس). به هرحال، نمی‏توان این حقیقت را پنهان کرد که شبکه‏ هایی مثل «من وتو» فقط از خلأ سرگرم کنندگی و جذبیت آفرینی در رسانه‏های داخلی استفاده می‏کنند، و گرنه به خودی خود محصولات جذاب و عجیب و غریبی ندارد.
هرچند رسانه‏ ی ملی در شرایط فعلی و با هجوم این تعداد شبکه سرگرم کننده، قدری در موضع انفعال قرار دارد، اما همواره نشان داده با حرکت‏های درخشان مثل تولید سریال مختارنامه و یا مجموعه تلویزیونی یوسف پیامبر، می‏توان رسانه‏ای دینی و در عین حال با نشاط داشت. با این حال، نباید از یاد برد که «سرگرم سازی» یک صنعت است با تمام قواعدی که برای خود دارد. یکی از قواعد پذیرفته شده در این صنعت به رسمیت شناختن نیاز مخاطب به شادی و سرگرمی، و تلاش برای استفاده از همین اصل جهت رقابت با دیگران است.