
اما یک فرد از خدا بیخبر آمد به بهانه اینکه تَرَکی در دیوار حرم اباالفضل پیدا شده گفت، میخواهم آزمایش کنم این آب از کجا میآید و بعد آن دو چشم را کور کرد و هر چه تلاش کردند، آن دو چشمه احیا نشد.
اما بعد از دو ماه آب دوباره بالا آمد و به سرداب رسید و آن آب چشمهای کور شده را شفا میداد .
از 50 سال قبل تا کنون این آب در یک سطح ثابت مانده و نه کم و نه زیاد میشود.

وی ادامه داد: شما به خوبی میدانید اگر آب به مدت 10 روز در یک جا بماند گندیده میشود، اما این آب با وجود اینکه در ورودی آن بسته شده مانند گلاب میماند و در اطراف قبر مطهر حضرت اباالفضل حلقه زده و همچنان بسیار تازه و معطر مانده است.

وی افزود: هم اکنون در بخش درب صاحبالزمان مرقد مطهر اباالفضل پنجره کوچکی قرار دارد که وصل به سرداب حرم است و اگر نگاه کنید از آن مرتب بوی گلاب میاید و این همان آبی است که متأسفانه خادمان کنونی در ورودی آن را و راه رسیدگی به سرداب را به روی زوار بستهاند.(پایگاه اطلاع رسانی سازمان حج و زیارت)
این آب چند ویژگی دارد. اول اینکه اگرچه راکد است، هرگز رنگ و طعم آن از دست نرفته و گندیده نشده است.
ویژگی دوم آن که سطح آب بالاتر از قبر مطهر آقا ابوالفضل(ع) است آب از دیواره دور قبر به داخل نفوذ نمیکند.
منبع مهر
قربون حضرت ابولفضل
یا عباس بن علی
ادرکنی
اقا جان به فدایت
تورو به جان مادرت ام البنین حاجتم بده اقا جون تو باب الحواجی
میدونم دست خالی ردم نمیکنی
یا اباالفضل سال دیگه عزاداریتونو با امام زمان بگیریم
آممممممممین
خدا قسمت همه آرزومندان كنه كه كربلا مشرف بشوند.
وقتي به داخل حرم مطهر مشرف مي شويد در قسمت سمت راست ورودي دري چوبي است با چارچوب چوبي كه بعد از كلي تحقيق متوجه شدم كه ورودي سرداب هست و به نام مقام ام البنين معروف است. باورتون نميشه وقتي كه سرم رو روي چارچوب اين در قرار مي دادم بوي عطري به مشامم مي خورد كه هيچ كجا حس نكردم.
به طور كلي بناي حرم مطهر تقريباً به طور كاملاً بر روي آب است و كوچكترين مشكلي براي حرم پيش نيامده است.
آري آب هم از عباس شرمنده است و حاضر به جدايي از او نيست.
السلام عليك يا اباالفضل العباس (ع).
نوای العطش صدای نالمون…
یادت نره عمو قرار بینمون…
امید خیممون… عموی پهلوون…
علم به دوش من… عموی مهربون…
عموی مهربون … امید خیممون…….
چقد دلم می خواست بارون بباره…
که من با مشک خالی برنگردم…
ببخش اگه برای اهل خیمه…
ببخش اگه علمداری نکردم…
شرمندتم…
یا ابوالفضل العباس (ع)
تا مشکتو تو آب زدی
موجای دریا شد آروم
تا رو به ساحل اومدی
بغضی نشست توی گلوم
همون دم بود غربت دنیا شد نصیبم
رو لب گل کرد ناله های امن یجیبم
بلند شو بنگر که شمشیر ها رو کشیدن
آخه می دونن بدون تو من غریبم
ابا الفضل اباالفضل
دشمن با داغ اکبرم
آتیش زده بر جیگرم
حالا شکسته با غمت
مثل سر تو کمرم
روی قلبم دیگه این زخم غم میمونه
کمرم دیگه مثل مادر خم میمونه
می دونی چه فکری می سوزونه دلم رو
تو این فکرم خواهرم بی محرم میمونه
پاشو ببین توی حرم
عزاخونه به پاشده
تا آرزوی کوفیا با کشتنت روا شده
بدون تو توی هر خیمه پا می ذارن
رد پاهاشونو تو آتش جا می ذارن
دیگه زینب دستاشو روی سر می گیره
پیش چشماش داغمو رو دلها می ذارن
ابا الفضل ابا الفضل
یا اباالفضل العباس ادرکنا ***
سلام برای شفای مادر من حقیر دعابفرمایید.
فقط میتونم بگم التماس دعا
یا حضرت عباس کمکم کن
یا حسین
گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن
در بیابان بلا تصویر یک سقا کشید
یا ابوالفضل
يا حضرت ابوالفضل……..
نا
م من سرباز کوی عترت است/دوره اموزشی ام هیئت است.
پادگانم چادری شد وصله دار/سر درش عکس علی با ذوالفقار
ارتش حیدر محل خدمتم/بهر جانبازی پی فرصتم
نقش سر دوشی من یا فاطمه است
قمقمه امپر از اب علقمه است
رنگ پیراهن نه رنگ خاکی است
زینب انرا دوخته پس مشکی است
اسم رمز حمله ام یاس علی
افسر ما فوقم عباس علی(ع)
یا عباس خودت کمکم کن محتاج نگاهتم
آخرش یک روز یک شعری می گویم
که حضرت عباسش،
رود بشود
دریا بشود
باران بشود
برسد به خیمه ها…
التماس دعا