رمضان، ماه خدا و میهمانی خدا، ماه بهار قرآن، ماه لیلة‏القدر و پاکی و تعالی انسان.رمضان، ماه خدا و میهمانی خدا، ماه بهار قرآن، ماه لیلة‏القدر و پاکی و تعالی انسان.

اللهم رب شهر رمضان

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ آیه ۱۸۵ سوره بقره
طبق طبق نور و معرفت برای پذیرایی از میهمانان بر مائده­‌ی این ضیافت چیده و ملائک صف در صف به استقبال ایستاده‌اند.
رمضان در راه است؛
میخانه­‌ی بی­‌مثال آفرینش که جرعه جرعه کمال و نورانیت در کام‌های تشنه می­‌ریزد؛
میخانه‌ای که پیاله‌ی جان هر کس را به اندازه­‌ی گنجایش او «شراباً طهورا»ی معرفت می­‌چشاند…
و اینک ما بر درگاه ایستاده‌ایم؛
با جام­‌های خالی و کوچک و دستان لرزان و امیدوار
ای ماه افتتاح! ای ماه جوشن کبیر! ای ماه ابوحمزه ثمالی! باتو سفره‌های افطارمان پر می‌شود از سورة قدر، و سحرهایمان را دعای سحر معطر می‌کند… ای ماه کریم! به واسطة تو خدا بر اهل قبور نشاط و سرور عطا می‌کند؛ فقیران را بی نیاز می‌گرداند؛ هر گرسنه‌ای را سیر می‌کند؛ هر برهنه‌ای را می‌پوشاند؛ هر مدیونی را از دین می‌رهاند؛ هر غمگینی را دل شاد می‌سازد؛ هر غریبی را به وطن باز می‌گرداند؛ هر اسیری را آزاد می‌نماید؛ مفاسد امور مسلمانان را اصلاح می‌فرماید؛ و بیماران را شفا عنایت می‌کند؛ آری! او به هرکاری تواناست.
رمضان، ماهی است که آسمان ، زمین را در آغوش ملکوتی‌اش کشید و از این هم آغوشی مبارک، مولود قدسی و نورانی «قرآن»، آرمیده در گلبرگ‌های خوش رایحهی «وحی»، قدم به عرصهی وجود نهاد.
رمضان می‌آید؛ با کوله‌باری از تجرد نور… می‌خواهد بیاموزد که یکی هست و هیچ نیست جز او. می‌خواهد بگوید اگر سر کلاس خودسازی بنشینی، در می‌یابی که عددی جز یک نیست؛ زیرا مصداقی جز یکی نیست. رمضان آمده تا بگوید گر تو این انبان زِ نان خالی کنی، گنج معرفت می شود. آمده تا بگوید دهان از طعام بربند تا خورنده میوه درخت عشق شوی که منادی، دیروقتی است تو را به سوی خدا می خواند و تو در بند طعام و لباسی.

رمضان آمد تا شلاق به تن غفلت بزند و دست نوازش بر سر فطرت کشد؛ شاید غبار از جان برافتد. رمضان آمده است؛ مثل بهار چمن زارهای احساس. خوش آمد!
«رمضان» نردبان ترقی و معراج انسانی به عالم والا و بالا، و به سان اسب تیزرو و تندپایی است که با استعانت از آن می‌توان راه عشق و تعالی را پیمود و آن را برای صعود زیربنا قرار داد و از خوان نعمت‌های الهی جلوس و از مائده‌های ربانی و سمواتی آن بهره برد.و به سان پرچم و بیرقی است که پادشاه رحمت و عطوفت در پی آن در حال حرکت است و لشکر ایمان پس از هزیمت و شکست مرکز و قلب لشکر ضلالت، حاکم می‌شود.

و «رمضان» چشمه رحمت الهی را در وادی دل‌های انسان‌های حق طلب جاری و به مثابه خانه‌تکانی دل از گناهان و سیئات و مزین کننده چهره شخصیت انسانی در پرتو عبادات و فراهم کننده مسیر دل‌های انسان‌ها و سرود وصل و اتصال به معبود در قلوب مومنان و سالکان طریق الهی است.

ضمن حفظ حرمت این ماه پر برکت ‘انشا اله که جملگی در زمره صائمین واقعی رمضان المبارک قرار و از شبهای‌ با فضیلت قدر بهره کافی برده ودر راستای تطهیر قلوب و تهذیب نفوس کوتاهی نورزیده وتا مشمول رحمت و غفران الهی واقع گردیم .
انشا اله

جبهه ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی شهرستان آمل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *