به گزارش هرازنیوز – گروه حماسه و مقاومت؛ تاریخ سراسر حماسه ایران اسلامی، مزین به نام مردانی است که ترس را در تلاطم ایمان خویش غرق کردند و مرگ را پلی ساختند برای رسیدن به حیات جاوید. شهید فضلالله سلیمانی، از تبار همین سبکبالان بود؛ روحی بیقرار که از روستای شنگلده تا کوچههای پر از حماسه آمل، مشق عشق کرد و آگاهانه به سوی تقدیر الهی خویش شتافت. او که از کودکی با طعم رنج و کار مأنوس بود، در کوران انقلاب صیقل خورد تا در ششم بهمن سال 1360، با خون خویش بر جریده عالم، نامش را ماندگار سازد.
زندگینامه شهید والامقام فضلالله سلیمانی
دوران کودکی و تحصیل: شهید فضلالله سلیمانی در سال ۱۳۲۹ در روستای «شنگلده» دیده به جهان گشود. ایشان در سال ۱۳۳۶، در سن هفت سالگی قدم به ساحت علم و دانش نهاد و تا سال ۱۳۴۲ مقطع ابتدایی را با موفقیت سپری کرد. با این حال، به دلیل نبود امکانات، از ادامه تحصیل بازماند و برای تأمین مخارج خانواده، به فعالیتهای کارگری و کشاورزی روی آورد.
فعالیتهای مذهبی و مبارزاتی: شهید سلیمانی پس از اتمام دوره معافیت از خدمت سربازی، در سال ۱۳۴۷ به هیئتهای مذهبی پیوست و گام در مسیر فعالیتهای دینی و سیاسی نهاد. با اوجگیری نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی (ره)، شهید سلیمانی به صورت مستقیم با حوزه علمیه قم در ارتباط بود و وظیفه خطیر توزیع مخفیانه اعلامیههای امام را در شهرها و روستاها بر عهده گرفت. هدف او از این اقدامات، ارتقای آگاهی مردم ستمدیده و افشای مفاسد و برنامههای پنهانی رژیم پهلوی بود.
حضور در صحنههای سرنوشتساز انقلاب: شهید سلیمانی در تمامی عرصههای مبارزاتی حضوری فعال داشت. ایشان در وقایع خونین ۱۴ تا ۱۷ شهریور سال ۱۳۵۷ در میدان شهدای تهران، در صفوف مقدم معترضان حضور یافت و به لطف الهی از آن حوادث جان سالم به در برد. همچنین در 12 بهمنماه، همزمان با بازگشت تاریخی امام امت به میهن و نیز در درگیریهای سرنوشتساز ۲۲ بهمن، نقشی پررنگ و ایثارگرانه ایفا نمود.
ویژگیهای اخلاقی و بصیرت: ایشان به عنوان مقلد راستین امام خمینی (ره)، همواره آرزوی شهادت در سر داشت و آگاهانه در این مسیر گام برمیداشت. با وجود تهدیدات مستمر از سوی منافقین و معاندان، شهید سلیمانی با سعهصدر و سکوتی آمیخته با بصیرت در برابر تهمتها، توطئههای دشمنان را خنثی میکرد.
نحوه شهادت: شهید سلیمانی پس از بازگشت از جبهه، بنا بر ضرورت منطقه، به بسیج لاریجان پیوست. سرانجام در شب سهشنبه، 6 بهمنماه سال ۱۳۶۰، در پی وقوع درگیریهای شدید در شهر آمل، ایشان به همراه آقای محسنی (فرماندار وقت آمل) به صحنه نبرد شتافت. پس از چندین ساعت مبارزه دلاورانه با کمونیستها در کوچههای شهر آمل، ایشان به همراه جمعی از یاران خود به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به لقاءالله پیوست.
روحش شاد و راهش پررهرو باد.
