به گزارش هرازنیوز – گروه حماسه و مقاومت؛ در طول تاریخ، جوامع انسانی در تلاش برای بقا و حفظ ارزشهای خود، همیشه مورد تهدید دشمنان و برخی حوادث قرار میگرفت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تهدید عوامل استکباری بین سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۱ به اوجش رسید. اقدام مسلحانه گروهکهای معاند و محارب در منطقه شمال کشور (آمل) به منظور ایجاد جبهه سوم بود. مقابله مردم آمل با این تهدیدات به قدری مهم بود که امام خمینی (ره) در وصیتنامه سیاسی- الهی خود به آن پرداخته و بارها از آنان تمجید نمود. به نظر میرسد، حضرت امام ، این الگوی مقاومت و دفاع عمومی را به صورت هوشمندانه، سرآغازی بر جبهه مقاومت ملتها در خاورمیانه و سایر کشورها (در برابر استکبار جهانی) قرار داده و به آن متذکر شده است.
کمونیستها در جهت جبران شکست سنگین خود در تهاجم ششم بهمن1360 به شهر آمل، مجدداً تحرکات خاصی را بهمنماه سال بعد در منطقه جنگلی شیمکوه تدارک و برنامه ریزی نمود که موفق نبودند. کمونیستها با فراخوانی دیگر، برخی از نیروهای زبده (بازماندهی سال۱۳۶۰) را اوایل اسفند ماه ١٣٦١ وارد منطقهی سوق الجیشی شیمکوه کردند. این بار نیز مقدمات شکست کامل آنها از جمله با دستگیری دو نفر از اعضای این گروهک در آبادی بین راهی کلرد – اوایل بهمن ماه، با عملیات ضربتی و بهموقع رزمندگان اسلام رقم خورد.
پس از برگزاری جلسه توجیهی نیروهای پاسدار و مردمی آمل، عملیات شیمکوه حوالی ساعت بیست و یک شب یازدهم اسفند 1361 از نقطه عزیمتِ قبلِ کلرد، از مسیری مالروی جنگلی، صعبالعبور و دور از انتظار آغاز شد. سه گروه اعزامی یازده نفره با سه فرمانده عملیاتی شاخص و سه راهنمای بومی و خبره به جهت ضرورت استراحت شبانه در بین راه، با تاخیر وارد منطقه عملیاتی گردید. همراه آرایش نظامی نعل اسبی، در طرح حمله غافلگیرانهای از سوی گروه هجوم (میانی) با شلیک قبضه آرپیجی به محل تجمع دشمن (تلار) البته در تاریکی روشنایی اول صبح پیشبینی شد. دو گروه دیگر هم زمان، نقش محاصره از طرفین (شمالی و جنوبی) تلار شیم کوه را عهدهدار شده تا در صورت شروع درگیری گروه میانی، اقدام به حمله نمایند. درگیری نیم ساعته حوالی هشت صبح آغاز شد که متاسفانه به لحاظ برخی عوامل و اتفاقات میدانی، مهرههای کلیدی این عملیات، سرداران حسن اسماعیلی فرمانده طرح جنگل (و فرمانده عملیات)، فتحالله شکری (فرمانده جناح شمالی) و عباسعلی برزگر فاضلی (آرپیجیزن عملیات) به فیض شهادت نایل شدند.
از آن پس، نیروها در شرایط عاطفی غم از دست دادن فرماندهان خود، تا زمان رسیدن گروه چهارم (پشتیبان) تقریباً در خلاء فرماندهی واحد به سر میبردند. با آمدن سرداران حاج محمد رنجبر و حشمت الله طاهری به اتفاق راهنمای خبره مردمی (مرحوم دایی قربان خیری) که از نیروهای ورزیده و شاخص رزم جنگل منطقه بودند، نیروهای عملکننده، روحیه مضاعف گرفتند. بنا به دستور حاج محمد ضمن سازماندهی مجدد نیروها با کمک راهنماها به تجسس کامل اطراف تلار پرداختند. بالاخره جنازهی دو تن از افراد دشمن در شیاری در قسمت جنوب شرقی تلار شیم کوه (سمت روستای پرن) و چند آثار خون چند زخمی در فواصل دورتر پیدا شد که موجب سرور خوشحالی رزمندگان گردید.
به دلیل شرایط توپوگرافی خاص منطقه، نشستن بالگرد پشتیبانی با هدف سبک کردن محمولههای سنگین بین راهی رزمندگان تحقق نیافت. ساعت 14 و 30 دقیقه، زمان دیرهنگامی برای برگشت رزمندگان از تلار شیمکوه به مَنگِل بود؛ حمل دستی پیکر مطهر شهدا از یکطرف، همچنین اجساد دشمن و تجهیزات غنیمتی از طرف دیگر در مسیر صعبالعبور برگشت به جاده هراز (منگل) با وجود پیشبینی احتمال خطر کمین دشمن در غروب، زنگ هشداری برای فرماندهان بود. به همین جهت حاج محمد رنجبر پس از توجیه مجدد نیروها از شرایط پیش رو، رزمندگان را تا چند صد متری جاده هراز بدون مشکل هدایت کرد. پس از رویت مجدد معدود عوامل زخمخورده دشمن و محل کمین آنان، با پیشآگاهی شرایط و موقعیت کمینگاه، به رویارویی سخت دیگر منجر گردید. حاج محمد بلافاصله با گروهی از رزمندگان با برگشتی کوتاه، خود را در ارتفاع (دیواره صخرهای) به بالای سر کمینگاه دشمن رسانده و آنها را مورد هدف قرار داد. گروهی دیگر نیز در میانهی نیروهای خودی، دشمن را مورد حمله خود قرار داد. همچنین شهید طاهری نیز در اقدامی سریع در مسیر سوم پایین، با یک عملیات برقآسا- ضد کمین دیگر- برخی نیروهای پیشرو را از دید دشمن دور ساخت.
درگیری غروب ۱۲ اسفند که با تاریکی هوا خاموش شد؛ در واقع دشمن دیگر بار زمینگیر شده و مجبور به قبول شکست کامل خود گردید. چرا که نه راهی برای فرار وجود داشت و نه راهی برای مقابله؛ مهاجمان آن غروب زمستانی با دادن سه کشته و چند زخمی دیگر، شکست را با دادن تلفات سنگین پنج کشته و حداقل دو زخمی (علاوه بر دستگیری دو نفر در اوایل بهمن ماه) پذیرا شد. اما سه تن از بهترین نیروهای افتخارآفرین ما به نامهای بهروز حسینزاده، اسفندیار یوسفی و محمدعلی دلاپور از شهدای سرفراز درگیری غروب شیمکوه بودند. البته برخی که زخمی شدند، با همت و سلحشوری سردار حشمتالله طاهری در انتقال شبانه آنان به جاده هراز از خطر حتمی رهایی یافتند.
در واقع اتحادیه کمونیستها هیچگاه به اهداف ضد خلقیشان، چه در شهر و چه در روستاهای آمل دست نیافتند. اینها همه نشانه عظمت حضور مردم غیور و مسلمان ایران در پای انقلاب اسلامی خود است بهگونهای که ناصر ریاحی سرکرده این گروهک، قبل از اجرای آیین قصاص وی (در آمل قهرمان به یکی از فرماندهان سپاه چنین گفت: «ما از شما شکست نخوردیم ، بلکه از اسلام شکست خوردیم» که این درس عبرتی دیگر برای همه گروهکهای طیف معاند و محارب خواهد بود.
منبع : مرکز اسناد ستاد مردمی گرامیداشت حماسه اسلامی ششم بهمن و جنگل آمل