آمار واردات سال گذشته نشان می‌دهد که ایران از چین، واردات عمده ای داشته و حجم این واردات به بیش از 7 میلیارد دلار رسیده است. بر این اساس چین بعد از امارات متحده عربی در سال گذشته بیشترین میزان صادرات را به ایران داشته است.
به گزارش جهان به نقل از ایسنا، در این میان اما واردات برخی کالاها از چین تعجب برانگیز است. در واقع با ارز دولتی و در حالی که کشور با نوسان‌های ارزی شدید روبرو بود، واردکنندگان از کشور چین کالاهایی وارد کردند که قطعا امکان تولید آنها در داخل وجود دارد. بخش قابل توجهی از این کالاهای وارداتی،‌ محصولات کشاورزی است.

رب گوجه فرنگی، سیر،‌ شلنگ پلاستیکی، دکمه لباس و مسواک، تنها بخشی از این کالاهاست.

از آنجا که فهرست واردات کالا از چین بسیار طولانی است، امکان مطالعه دقیق آن در زمان کم وجود نداشت و آنچه در پی می‌آید تنها بخشی از کالاهای وارداتی با نمونه مشابه داخلی است که در این فهرست مشاهده می‌شود.

1- رب گوجه فرنگی به ارزش 14.5 میلیارد ریال

2- تیغه برف پاک‌کن به ارزش 15.3 میلیارد ریال

3- مجسمه‌های کوچک وسایر اشیای تزئینی ازچوب غیرازصنایع دستی به ارزش 15 میلیارد ریال

4- بطری، تنگ و همانند از مواد پلاستیکی به ارزش 14.3 میلیارد ریال

5- مسواک به ارزش 13.3 میلیارد ریال

6- دفاترثبت، دفاترحسابداری، دسته‌های یادداشت و دسته‌های کاغذ یادآوری به ارزش 10.6 میلیارد ریال

7- شلوار راحتی به ارزش 10.3 میلیارد ریال

8- شبرنگ به ارزش 10.2 میلیارد ریال

9- میخ و پونز به ارزش 9.5 میلیارد ریال

10- دگمه به ارزش 8.1 میلیارد ریال

11- سیر به ارزش به ارزش 7.9 میلیارد ریال

12- دستکش معاینه به ارزش 7.3 میلیارد ریال

13- پرتقال به ارزش 7.2 میلیارد ریال

14- شال و دستمال گردن،‌ چادر و روسری به ارزش 6.3 میلیارد ریال

15- مداد پاک کن به ارزش 6 میلیارد ریال

16- سیر خشک شده به ارزش 4.7 میلیارد ریال

17- پولک و دگمه به ارزش 4.6 میلیارد ریال

18- بادام زمینی به ارزش 3 میلیارد ریال

19- چنگک کشاورزی به ارزش 2.8 میلیارد ریال

20- بند شلوار به ارزش 1.7 میلیارد ریال

21- لوبیا به ارزش 300 میلیون ریال

22- نخود فرنگی به ارزش 330 میلیون ریال

23- فلفل خرد نشده به ارزش 212 میلیون ریال

24- تیغ سلمانی به ارزش 48 میلیون ریال

One thought on “واردات “بندشلوار” و “میخ” با ارز دولتی!”
  1. وای به حال ما اگر ارقام داده شده صحت داشته باشد واین بد ترین نوع تجارت است که ما ارزشمند ترین منابع و سر مایه خویش را در قبال واردات کالا های فاقد ارزش به جهان صادر کنیم و معوض دکمه و بند لباس بگیریم مگر گمرگات را در خواب ببینیم و وزارت ….تجارت را در غفلت و مجلس را که ظاهرا”باید ناظر بر امور ببنیم به تسویه حسابهای شخصی و یا بده و بستانهای گروهی مشغول بییابیم آنگاهست که نعوذبالله فاتحه این کشور خواننده است و خدا نیامرزد انانیکه در قالب تجارت و سیاست و گمر کات به ملت خیانت می کنند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *